Osmanlı askerinin emanetine 103 senedir gözü gibi bakıyor

Genel 21 Temmuz 2018

Birinci Dünya Savaşı sırasında Filistin’den başka bir cepheye sevk edilen bir Osmanlı askeri, birikmiş tüm parasını bir parça beze sararak Nablus şehrindeki Rüşdü Efendi isimli esnafa emanet etmiş. Osmanlı askerinin “dönebilirsek alırım” diye bıraktığı parayı teslim alan Rüşdü Efendi gibi torunları da emanete bugüne kadar gözleri gibi bakmış

Birinci Dünya Savaşı sırasında Filistin’de görev yapan bir Osmanlı askerinin bez parçasına sararak bıraktığı içi para dolu emanet, Nabluslu köklü esnaf ailesi tarafından bir asırdan uzun süredir büyük bir sadakat ve özenle korunuyor.

Savaş sırasında Filistin’den başka bir cepheye sevk edilen Osmanlı askeri, birikmiş tüm parasını bir parça beze sararak Nablus şehrindeki Rüşdü Efendi isimli esnafa emanet etmiş.Osmanlı askerinin “dönebilirsek alırım” diye bıraktığı parayı teslim alan Rüşdü Efendi de, onun torunları da emanete bugüne kadar gözleri gibi bakmış. Hatta o kadar ki, “emanettir açılmaz” deyip paranın miktarını bile şimdiye kadar hiç saymamışlar.

Parayı bırakan Osmanlı askeri Filistin’e bir daha hiç dönememiş, ancak emaneti emin ellerde bıraktığı gibi duruyor.Nabluslu esnaf ailenin yıllardır büyük bir özenle sakladığı emanetin hikâyesini ilk kez AA muhabirleri ortaya çıkardı.

BUGÜNÜN PARASIYLA YAKLAŞIK 140 BİN TL

Filistin’in en kadim şehirlerinden olan ve “Şam’ın kız kardeşi” olarak da bilinen Nablus’taki aile dükkânını işleten Rüşdü Efendi’nin yeğeni Ragıp Hilmi el-Alul, AA muhabirinin ısrarı üzerine parayı saymayı kabul etti.

Üzerindeki yazılardan Sultan Mehmed Reşad döneminde basıldığı anlaşılan paralar, 10 adet yarımşar liralık, 117 adet birer liralık ve 5 adet de beşer liralık banknotlardan oluşuyor. Osmanlı askerinin Rüşdü Efendi’ye bıraktığı 152 Osmanlı Lirası bugünün parasıyla yaklaşık 140 bin TL’ye tekabül ediyor.

Paraların ön yüzünde dönemin Maliye Nâzır Vekîlinin imzası ile birlikte şu ifadeler yer alıyor: “Devlet-i Aliyye-i Osmâniyye 18 Teşrîn-i evvel 1331 tarihli kanun mucebince karşılığı tamamiyle tevdî’ edilmiş beş Osmanlı liralık varaka-i nakdiyye bedeli Dersaâdet’de tesviye olunacakdır.”

Sultan Reşad döneminde çıkarılan Ekim 1915 tarihli kanun gereğince basıldığı anlaşılan paraların arka yüzünde yer alan ifadeler ise şöyle: “İşbu varaka-i nakdiyyenin karşılığı Düyûn-ı Umûmiyye-i Osmâniyye idaresine tevdî’ edilmiş olup sulhün akdinden bir sene sonra İstanbul’da hîn-i ibrazında Osmanlı lirası olarak mezkûr karşılığın hâmiline te’diyesine tahsisini idare-i muşârun-ileyhâ ta’ahhüd eyler. Düyûn-ı Umûmiyye-i Osmâniyye meclis-i idaresi nâmına Reis (imza).”

Üst kısmında Sultan Reşad’ın tuğrası bulunan paraların sol altında da banknotu basan “Giesecke & Devrient” matbaasının ismi yazıyor. Nabluslu esnaf Alul, amcasından devraldığı emanet paraların fotoğraf ve görüntülerini çekmemizin ardından emaneti dükkândaki çelik kasaya koymak üzere yeniden beze sararak kaldırdı. Nablus’ta 1947’de doğan Alul, şehrin en köklü ve meşhur tüccar ailesinden geliyor.

BIRAKAN ASKERİN ADI BİLİNMİYOR

Osmanlı askerinin bıraktığı emaneti anlatırken duygulanan Alul, “Nablus’ta o zaman görev yapan Türk askerlerinden bir asker, Birinci Dünya Savaşı zamanında bu paraları getirip amcam Rüşdü Efendi’ye teslim ediyor. ‘Bunu sana emanet olarak bırakıyorum, savaştan dönünce gelip senden alacağım’ demiş ve gitmiş.” dedi.

O gün bugündür bu emanetin kendilerinde durduğunu belirten Alul, emanetin bırakıldığı yılın tahminen 1915 olduğunu belirtiyor. Parayı bırakan Türk askeri hakkında ismi dahil hiçbir şey bilmediklerini söyleyen Alul, “Acaba savaşta mı öldü, yoksa savaştan sağ kurtuldu da sonra mı vefat etti? Kim bilir… Adını da bilmiyoruz. Çünkü amcam adını unutmuş. Bu kadar yüklü bir parayı bıraktığına göre iyi bir dostlukları olmalı. Emaneti hâlâ bizde olduğu gibi duruyor.” ifadelerini kullandı.

Paranın sarılı olduğu beze bile dokunmadıklarını ifade eden Alul, “İşte sizin de gördüğünüz gibi bu bezi olduğu gibi bağlıyoruz ve şimdi olması gereken yerine geri dönecektir.” dedikten sonra parayı yeniden çıkardığı aile kasasına kaldırdı.Osmanlı askerinin emanetinin bir asrı aşkın süredir olduğu gibi muhafaza edilmesinin kendileri bizim için bir gurur kaynağı olduğunu belirten 71 yaşındaki Alul, “İnsanlar getirir emanetlerini bırakır, bir- iki ay sonra gelir alırlar emanetlerini. Ancak yüz yılı aşan bir emanetin olması mutlaka özel bir anlam ifade ediyor. Sahibi gelip almadı ve sanmıyoruz ki gelip alacaktır da. Ancak emanet olarak kalmaya devam edecektir.” dedi.

EMANET VERİLDİĞİ GİBİ SAHİBİNİ BEKLİYOR

Bu emanetin ailesinden birine teslim edilmiş olmasının kendilerine duyulan güvenle alakalı olduğunu belirten Alul, “Yakın zamana kadar bile insanlar emanetlerini getirip bize teslim etmişlerdir. Ne zaman ki bankalar açılmaya başladı, insanlar gelip emanetlerini bizden alarak bankalara koydular. Durum böyle, herkes bilir. Bölge halkı getirip emanetlerini güvenle bize teslim edebiliyordu. Bu bizde kalan tek emanet, nasıl verildiyse aynı şekilde sahibini bekliyor.” dedi.

PAYLAŞ
burası
Yorumlar

Henüz hiç yorum yapılmamış.